Een waterstof-cv-ketel is een verwarmingssysteem dat lijkt op een traditionele hr-ketel, maar in plaats van aardgas waterstofgas (H₂) verbrandt. Bij deze verbranding ontstaat alleen waterdamp als restproduct, zonder CO₂-uitstoot of fijnstof. Dit maakt de waterstofketel op papier tot een aantrekkelijk alternatief voor de verduurzaming van bestaande woningen met radiatoren of conventionele leidingsystemen.
Het grote voordeel is dat de keteltechniek grotendeels hetzelfde blijft, waardoor bestaande woningen niet volledig hoeven te worden verbouwd. Radiatoren, leidingen en het afgiftesysteem kunnen behouden blijven, en ook de warmtapwatervoorziening blijft functioneren zoals bij een gasgestookte ketel. Hierdoor kan de overstap naar waterstof relatief eenvoudig zijn in technische zin.
Toch is de technologie nog in de pilotfase. Fabrikanten als Remeha, BDR Thermea, Vaillant en ATAG ontwikkelen en testen prototypes, onder meer in samenwerking met netbeheerders en gemeenten. In onder andere Lochem, Wagenborgen en Rozenburg lopen proeven met woningen die via een aparte waterstofleiding worden verwarmd.
De grootste uitdaging ligt in de infrastructuur: het Nederlandse gasnet is niet standaard geschikt voor pure waterstof, en ombouw op wijkniveau vereist ingrijpende aanpassingen. Ook moet de waterstof groen geproduceerd worden via elektrolyse, wat nu nog relatief duur en beperkt beschikbaar is.
Waterstof-cv-ketels zijn vooral kansrijk in industriële gebieden, nieuwbouwwijken met restwaterstof, of clusters met bestaande waterstofnetwerken, bijvoorbeeld nabij chemieclusters of havens. De ketel kan ook dienstdoen in hybride opstellingen met een warmtepomp of als back-upvoorziening bij piekbelasting. Of dit op grote schaal rendabel wordt, hangt af van prijsontwikkeling, infrastructuurinvesteringen en beleidskeuzes in de komende jaren. Op dit moment lijkt het daar nog niet op.
