De NEDC (New European Driving Cycle) was jarenlang de officiële Europese testprocedure om het brandstofverbruik, de CO₂-uitstoot en de actieradius van voertuigen vast te stellen. De methode werd in de jaren ’80 ontwikkeld en hield nauwelijks rekening met realistische rijomstandigheden. Tot september 2017 werd de NEDC gebruikt voor typegoedkeuring van zowel conventionele als elektrische auto’s.
De test bestond uit een vast patroon van versnellingen, snelheden en stilstand, uitgevoerd op een rollenbank in een laboratorium. Er werd gereden met lage acceleratie, weinig variatie in snelheid en een maximumsnelheid van slechts 120 km/u. In de praktijk leidde dit tot systematisch te lage verbruikscijfers en te optimistische actieradiussen, met name bij hybride en elektrische voertuigen.
Elektrische auto’s die op basis van NEDC een bereik van bijvoorbeeld 250 kilometer hadden, kwamen in de praktijk vaak niet verder dan 150 kilometer – een afwijking tot wel 40%. Dit gaf aanleiding tot veel consumentenklachten en wantrouwen in officiële verbruikscijfers.
In 2017 is de NEDC vervangen door de WLTP (Worldwide Harmonised Light Vehicles Test Procedure), een meetmethode met realistischere snelheden, acceleraties, rijprofielen en testtemperaturen. Voor elektrische voertuigen geeft de WLTP een betrouwbaarder beeld van de werkelijke actieradius, al wijkt ook deze af van de praktijk. De WLTP is niet specifiek voor EV’s ontwikkeld en er wordt beperkt getest op hoge snelheden en dan ook nog zonder seizoensinvloeden, zoals de winter. En ook hier is praktijkgebruik, zoals rijstijl, snelheid, weer en belading, van grote invloed.
De NEDC-cijfers zijn nog terug te vinden bij oudere EV’s of gebruikte auto’s uit de periode vóór 2018. Bij aankoop is het belangrijk om te letten op de testmethode en niet alleen af te gaan op het opgegeven bereik.
