Embodied carbon – of materiaalgebonden CO₂-uitstoot – verwijst naar de totale uitstoot die ontstaat bij het winnen, verwerken, transporteren, bouwen en slopen van materialen. In tegenstelling tot operationele CO₂ (bij verwarming of verlichting) zit deze uitstoot “ingebed” in de bouwproducten zelf.
In nieuwbouwprojecten kan embodied carbon tot wel 50 procent van de totale levenscyclusuitstoot uitmaken. Vooral beton, staal, baksteen en isolatiematerialen zijn CO₂-intensief.
Het beperken van embodied carbon gebeurt door hergebruik, biobased materialen, optimalisatie van constructies, en het toepassen van LCA’s in ontwerp en aanbesteding. In Nederland zijn er MPG-normen (MilieuPrestatie Gebouwen), die steeds strenger worden. Embodied carbon is een belangrijke factor in circulair en klimaatneutraal bouwen.
Embodied carbon: verborgen CO₂ in bouwmaterialen
