Het Nederlandse Klimaatakkoord is een breed gedragen afsprakenpakket dat in juni 2019 is vastgesteld. Meer dan honderd partijen uit overheid, bedrijfsleven, energiesector, mobiliteit, landbouw en maatschappelijke organisaties werkten samen aan dit akkoord met als doel: het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen in Nederland.
Het hoofddoel is een CO₂-reductie van 49 procent in 2030 ten opzichte van het referentiejaar 1990. Voor 2050 is de ambitie aangescherpt naar 95 procent reductie. Het Klimaatakkoord sluit aan bij het internationale Klimaatakkoord van Parijs en vormt de basis voor het nationale klimaatbeleid.
De afspraken zijn verdeeld over vijf sectoren: elektriciteit, gebouwde omgeving, mobiliteit, industrie en landbouw/landgebruik. Concrete maatregelen zijn onder meer de uitrol van windparken op zee, elektrificatie van mobiliteit (zoals EV’s en laadinfrastructuur), verduurzaming van woningen via isolatie en warmtepompen, de introductie van CO₂-heffingen in de industrie, en stimulering van duurzame landbouw.
Het Klimaatakkoord wordt uitgevoerd via wetgeving, subsidieregelingen (zoals SDE++ en ISDE), regionale energiestrategieën (RES’en) en innovatieregelingen. De voortgang wordt periodiek geëvalueerd door het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL). Het akkoord markeert de structurele omschakeling naar een klimaatneutrale samenleving in 2050.
