Elektrolyse is een elektrochemisch proces waarbij water (H₂O) met behulp van elektriciteit wordt gesplitst in waterstofgas (H₂) en zuurstof (O₂). Dit gebeurt in een elektrolyser, waarin elektrische stroom door water of een waterige oplossing wordt geleid via twee elektroden. Het resultaat is waterstof aan de kathode en zuurstof aan de anode. Wanneer de benodigde elektriciteit…
E-fuel (elektrobrandstof) is een verzamelnaam voor synthetische brandstoffen die geproduceerd worden uit hernieuwbare elektriciteit, water en CO₂. Via elektrolyse wordt water omgezet naar waterstof, waarna dit samen met afgevangen CO₂ kan worden omgezet naar vloeibare brandstoffen zoals synthetische benzine, diesel of kerosine. E-fuels zijn CO₂-neutraal als de gebruikte elektriciteit duurzaam is en de CO₂ uit…
Ammoniak (NH₃) wordt steeds vaker genoemd als duurzame energiedrager. De stof bestaat uit stikstof en waterstof en kan relatief eenvoudig vloeibaar gemaakt worden, waardoor opslag en transport efficiënter verlopen dan bij waterstofgas. Ammoniak kan worden geproduceerd met groene waterstof, waardoor het volledig CO₂-neutraal kan zijn. Omdat ammoniak gemakkelijker te transporteren is, wordt het gezien als…
Waterstof wordt vaak aangeduid met kleuren om de herkomst en milieubelasting van de productie aan te geven. De meest voorkomende zijn grijze, blauwe en groene waterstof. Hoewel het molecuul in alle gevallen identiek is (H₂), verschilt de klimaateffectiviteit sterk. Grijze waterstof is de standaardvorm en wordt geproduceerd via steam methane reforming (SMR) uit aardgas. Daarbij…
Een digital twin is een digitale representatie van een fysiek object, systeem of proces – gekoppeld aan realtime data. Voor energie betekent dit een virtuele kopie van een gebouw, wijk of elektriciteitsnetwerk die voortdurend wordt bijgewerkt met sensorgegevens. Met een digital twin kunnen energieprestaties worden geanalyseerd, storingen voorspeld en beleid getest vóór uitvoering. In de…
Een carbon budget is de hoeveelheid CO₂ die wereldwijd nog uitgestoten mag worden om onder een bepaalde opwarming te blijven (bijvoorbeeld 1,5 °C). Het IPCC stelt dat voor 1,5 °C slechts ca. 250–300 Gt CO₂ resteert (vanaf 2020). Op basis daarvan kunnen landen, regio’s of zelfs bedrijven hun ‘restbudget’ bepalen. In Nederland pleiten organisaties zoals…
Systeemintegratie betekent dat verschillende energiestromen – elektriciteit, warmte, mobiliteit, opslag – slim aan elkaar gekoppeld worden voor efficiëntie, flexibiliteit en CO₂-reductie. In plaats van afzonderlijke sectoren ontstaat een onderling verbonden energiesysteem. Voorbeelden zijn warmtepompen op zonnestroom, EV’s die terugleveren aan het net (V2G), industriële restwarmte voor stadsverwarming of bidirectionele laadpleinen die meedoen aan netstabilisatie. Systeemintegratie…
Energiecoöperaties zijn collectieven van burgers of bedrijven die samen duurzame energie opwekken, delen en beheren. Versie 2.0 betekent dat ze niet alleen collectieve zonnepanelen beheren, maar ook actief sturen op verbruik, opslag en handel. Nieuwe vormen van coöperaties werken met thuisbatterijen, buurtaccu’s, dynamische tarieven of energie-apps. Energie wordt onderling gedeeld, bijvoorbeeld via energiedelen of virtuele…
Embodied carbon – of materiaalgebonden CO₂-uitstoot – verwijst naar de totale uitstoot die ontstaat bij het winnen, verwerken, transporteren, bouwen en slopen van materialen. In tegenstelling tot operationele CO₂ (bij verwarming of verlichting) zit deze uitstoot “ingebed” in de bouwproducten zelf. In nieuwbouwprojecten kan embodied carbon tot wel 50 procent van de totale levenscyclusuitstoot uitmaken….
Een Life Cycle Assessment (LCA) is een methode om de milieu-impact van een product of systeem te analyseren gedurende de volledige levenscyclus: van grondstofwinning tot productie, gebruik en afdanking. Het meet o.a. CO₂-uitstoot, energieverbruik, watergebruik en toxische emissies. LCA’s worden gebruikt om duurzame keuzes te onderbouwen bij bouwmaterialen, installaties, producten of energieoplossingen. Ze vormen de…
